David Gareja

To jedno z tych miejsc, które na długo zapadają w pamięci. Kiepska droga, wzgórza, wszechobecna pustka i spokój. Nagle z tego bezkresu wyłania się kilka budynków. Jednym z nich jest Oasis Club – hostel i restauracja prowadzone od kilku lat przez naszych rodaków. 10 kilometrów dalej znajduje się David Gareja – kompleks monastyrów oraz wspaniały widok na Azerbejdżan.

POLACY W UDABNO

Udabno (gruz. „pustynia”) to niewielka miejscowość w Kachetii znana z produkcji pysznego sera oraz pobliskiego kompleksu monasterów. Otaczający step sprawił, że jest to jedna z najbardziej odizolowanych wiosek w całej Gruzji. Zamieszkałe przez około 400 osób jest istną oazą spokoju. Pewnie dlatego, 4 lata temu, nasi rodacy postanowili zamieszkać właśnie tutaj. Kupili opuszczony budynek (w okolicy takowych nie brakuje), wyremontowali go i urządzili klimatyczną restaurację. Od dwóch sezonów znajduje się tam również hostel i cztery domki szeregowe (schludne, czyste i przyjemne). Mieszkańcy Udabno pukali się w czoło, kiedy usłyszeli, że Polacy chcą zrobić restaurację na pustkowiu. Obecnie miejsce to tętni życiem za dnia (wszystkie wycieczki zatrzymują się w Oasis Club w drodze powrotnej z David Gareja). Natomiast wieczorem, gdy większość turystów odjedzie, można w spokoju napić się pysznego wina czy lemoniady i obserwować niebo pełne gwiazd. Więcej o tym niezwykłym hostelu i restauracji przeczytacie w Wysokich Obcasach lub na oficjalnej stronie Oasis Club. Warto dodać, że jedzenie jest wyborne (głównie gruzińskie dania z elementami polskiej kuchni).

KOMPLEKS MONASTYRÓW DAVID GAREJA

W VI wieku okolicę zamieszkali syryjscy mnisi. Jeden z nich – Dawid – osiedlił się w naturalnej jaskini w Górze Garedża (Gareja). Później wybudował pierwszy monastyr – Lawra. Jego uczniowie (Dodo i Lukiane) założyli następne dwa monastyry: Rka i Natlismcemeli. Kompleks najbardziej rozrósł się między XI a XIII wiekiem – postawiono nowe cele, refektarz i kaplicę. Stare cele zostały powiększone, wykuto również zbiorniki i kanały do gromadzenia wody. W XII wieku, gdy ojcem przełożony monastyru został Onopre Garedżeli, stał się on ważnym centrum kulturowym i edukacyjnym wschodniej Gruzji.

Kompleks został kilkukrotnie zaatakowany, zniszczony i obrabowany (w XI wieku przez Turków Seldżuckich, w XIII przez Mongołów, a w XVII przez wojska perskie). Przez wiele lat w XIX i XX wieku był niezamieszkały. Obecnie w monastyrze na stałe przebywa około 10 mnichów (dlatego część pomieszczeń jest niedostępna dla turystów). Kompleks stanowi również źródło konfliktu pomiędzy Gruzją a Azerbejdżanem, ponieważ znajduje się na granicy tych dwóch państw.

Monastyry wkomponowane w skałę robią wrażenie, ale to widok, który roztacza się z pobliskiego wzgórza, powala na kolana. Na górę wiedzie ścieżka, którą pokonuje się w niecałe trzydzieści minut. Dotarliśmy tam późnym popołudniem, gdy słońce powoli chowało się za horyzontem. Poza naszą grupą było tylko kilku innych turystów. Do tego cisza i bezkres Azerbejdżanu. Tego nie da się opisać, tam trzeba pojechać!

Warto pójść nieco wyżej, a następnie zejść dość stromą ścieżką i zatoczyć koło, żeby zobaczyć jaskinie, w których kiedyś mieszkali mnisi. Na ścianach widnieją freski, które przedstawiają między innymi Dawida Budowniczego, królową Tamarę i jej syna, a także portrety Dymitriego I oraz obrazy przedstawiające budowniczych klasztoru w Udabno.

Na koniec moje dwa ulubione zdjęcia autorstwa Tomka:

INFORMACJE PRAKTYCZNE

  • z Tbilisi do David Gareja codziennie o 11:00 kursuje Gareji Line (z parkingu na Placu Wolności naprzeciwko baru Warszawa),
  • inną opcją jest marszrutka ze stacji Samgori do Udabno cztery razy w tygodniu o godzinie 16:00 (poniedziałki, środy, piątki i niedziele),
  • nocleg w Oasis Club od 20 GEL za osobę,
  • śniadanie 7 lub 11 GEL,
  • posiłki od 7 GEL.

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ

INNE BLOGI O DAVID GAREJA

Podobał Wam się wpis? Bądźcie na bieżąco, śledząc gadulcowego FANPAGE’A, INSTAGRAM oraz SNAPCHATA (nick: gadulec)! Zachęcam również do zapisywania się do NEWSLETTERA (ramka pod spodem) oraz pozostawienia komentarza pod wpisem. To bardzo mobilizuje do ciągłej pracy nad blogiem. Z góry dziękuję!

121